Vakantie is leuk. Vakantie is gezellig. Vakantie is fijn. Voor mij kost vakantie met visuele beperking ook meer energie en moet ik wennen aan een andere structuur. De kunst is dan om alle kronkels om te zetten in vakantiekriebels, zodat ook voor mij vakantie leuk, gezellig en fijn is. En dat is me deze zomer aardig goed gelukt!

Sinds een paar jaar hebben we een eigen caravan waar we enorm van genieten. Ons eigen tweede huisje met al onze eigen spulletjes. Dit jaar zijn we vanaf april tot en met augustus meerdere weekendjes weg geweest. Als het gaat om de caravan inruimen, al onze spullen pakken en zorgen dat we klaar zijn voor vertrek ligt dat bij mij. Dat vind ik leuk, maar ook fijn omdat ik dan weet wat we bij ons hebben en ook waar het ligt. Dat maakt deel 1 van de vakantie al zoveel makkelijker.

We hebben naast de weekendjes met familie, buren en vrienden ook drie weken in Frankrijk op de camping gestaan. Bij elke camping of bij elke route ernaar toe, blijf ik het lastig vinden dat ik niet weet waar we precies rijden, ik niet even op de kilometerstand kan kijken hoever het nog is etc. Gelukkig beschrijft Jos veel onderweg en blijf ik gewoon vriendelijk vragen. Ook het vermaak voor Gijs blijft altijd een puzzel. De liedjes via Spotify moet Jos aanzetten, bij het vervangen van een dvd in de dvd-speler heb ik de hulp van Jos nodig, bij een auto- of caravanzoekspelletje  hebben we papa nodig. Terwijl ik wel probeer en doe, kost het ook Jos als chauffeur veel moeite en dus energie. Dat vind ik dan weer moeilijk en geeft kronkels in mijn hoofd.

Op de camping zelf heb ik een paar uurtjes nodig om mijn draai te vinden. Hoe is de route naar het toiletgebouw? Kom ik op- of afstapjes tegen? Hoe werkt de douchekraan?, etc. Samen met Jos krijg ik dat onder de knie en de vakantiekriebels mogen binnenkomen.

Helaas volgen bij elk nieuw onderwerp eerst kronkels. Het zwemmen in het zwembad, boodschappen doen in een megawinkel, samen naar het speeltuintje, bezoeken van een dorpje, contact met andere campinggasten, etc. Met de juiste mensen om me heen, krijg ik snel de kronkels tot kriebels.
Deze kronkels zijn niet altijd zichtbaar voor anderen, maar ik merk dat ik ze toch steeds vaker zichtbaar wil maken door mijn taststok te gebruiken. Fijn dat we deze zomer zoveel hebben mogen oefenen op veel verschillende campings en met verschillende mensen.

Steeds weer lukte het om minder kronkels te zien en meer kriebels te voelen.
Dat is vakantie! Leuk, gezellig en fijn!

Deel deze blog met je vrienden!

This article was written by Linda