Barbara: Wat zeg je nou?

Allereerst allemaal de beste wensen voor 2019! Dat het maar een gezond, gelukkig en gezellig nieuw jaar mag worden! Wij zijn het in ieder geval al goed begonnen. Het is nu 2 januari en we genieten nog volop van de kerstvakantie. We zijn allemaal vrij en hebben dus ruim de tijd om leuke dingen te doen en van elkaar te genieten. Tim kletst ons werkelijk de oren van ons hoofd. Hij leert iedere dag nieuwe woorden en weet steeds meer dingen te benoemen. Vooral als we op pad zijn, vertelt hij de hele tijd wat hij ziet en wil hij ook alles van ons weten. Als de woorden iets lastiger worden of als hij de context niet helemaal begrijpt, roept hij steevast: ‘Wat zeg je nou?’ De hele tijd wil hij precies weten hoe alles zit en hij vraagt maar door en door. Heerlijk om mee te maken.

In huis zijn we volop aan het klussen en Tim is een grote hulp! Zo helpt hij papa met boren (echt zelf!) en helpt hij mama met poetsen. Traditiegetrouw bakte Chris weer oliebollen op oudejaarsdag, maar die vond Tim toch echt ‘niet lekker’. Hij heeft ze jammer genoeg niet eens geproefd, maar je kunt niet alles hebben. Op de kerstmarkt eet hij immers tegenwoordig Reibekuchen en ook de kipspiesjes bij oma kan hij niet laten liggen. Het record staat nu op twaalf spiesjes. Dat hij de ene dag wat meer en de andere wat minder eet, baart me niet langer zorgen. In december bij de kinderarts geweest en Tim zit qua groei in lengte en gewicht boven het gemiddelde van een Williams-kind en vergeleken met het gemiddelde van andere kinderen blijft hij niet ver achter. Dat komt wel goed.

De afgelopen dagen bleek dat ook de rest van Tims ontwikkeling niet achterblijft. Al een week of twee zaten zijn beide voortanden los. We mochten er niet aankomen en ook zelf vond hij het maar eng. Twee dagen geleden kwam hij ’s avonds naar beneden, begon te praten en plots viel er een tand uit. Even schrikken voor Tim, maar al snel was hij gewend. De tweede tand liet langer op zich wachten. De tand hing echt nog aan één draadje, maar nog steeds mochten wij er niet aankomen. Tim wilde het zelf doen. Vanochtend raapte hij alle moed bij elkaar en trok de tand eruit! Beetje bloed, wat kokhalzen, maar nu toch echt voortandloos! Onze kleine Tim wordt groot! Hij heeft een heel ander koppie nu en het zal niet lang meer duren voordat andere tanden en kiezen volgen! Tijd voor een volgende stap!

En ja, die stap gaat er komen. Binnenkort maak ik een afspraak op de Bekkersschool in Eindhoven. Ook deze school zit in Eindhoven-Noord en lezend op de website lijkt deze school echt goed bij Tim te passen. Dan wordt het echt een nieuwe fase. Nog geen idee hoe we alles moeten gaan regelen (schooltijden tot 15.00 uur en op woensdag tot 12.30 uur), maar voor alles is een oplossing. We weten al dat we in aanmerking komen voor leerlingvervoer, maar wellicht dat ik toch iets met mijn werktijden moet gaan doen. Ach, als dat het enige is. Het gaat erom dat Tim echt die volgende stap kan gaan maken en voor het eerst echt naar school zal gaan.

Het jaar 2019 zal een spannend jaar worden. Nieuwe kansen, maar ook veel geruststelling. Tims gezondheid is in orde (we hoeven pas volgend jaar terug naar de cardioloog), dus nu echt tijd voor zijn en onze ontwikkeling.

Ik heb er zin in! Nu nog eerst even genieten van een paar dagen vrij en dan kunnen we er weer flink tegenaan. Zal maandag wel wennen zijn om vroeg uit bed te moeten stappen en de hele dag van huis te zijn. Wat is vakantie toch fijn!

Tot snel.

Liefs,

Deel deze blog met je vrienden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *