Barbara: Wat een verschil!

Wat een verschil!

Mensen die Tim een tijd niet gezien hebben, zeggen vaak dat hij zo vooruit is gegaan. Zelf ervaar ik dat meestal niet, maar afgelopen week wel. We gingen voor een minitrip een paar dagen naar Italië. Kamperen met de tent. Tim vindt autorijden altijd leuk en de reis is dan ook geen enkel probleem. We vertrokken om kwart over zes en hadden volop eten en drinken bij ons. Onderweg was er voor Tim veel te zien. Zeker de ‘Baustellen’ in Duitsland kregen zijn aandacht. Door die Baustellen duurde ons reis langer dan gepland, maar nog altijd geen probleem. Je kunt je geen makkelijker kind wensen. Zonder te mopperen, af en toe slapen, wat filmpjes op de I-Pad kijken… Tim vindt het allemaal prima.

In de regen (mopper, mopper) de tent opgezet en vervolgens naar het restaurant op de camping. Hoe zou Tim het doen? Er stonden schnitzels op de kaart en tijdens onze vorige vakantie lustte Tim deze al. Nu ook weer, dus dat probleem was opgelost. Daarna was het tijd om te slapen. Hoe zou dat gaan? Een nieuwe omgeving is altijd spannend voor Tim. Maar ook dit was geen enkel probleem. Tim lag heerlijk in zijn slaapzak en toen wij later zelf gingen slapen, werd hij heel even wakker en vertelde dat hij het fijn vond in de tent. Ook dit was een enorm verschil met andere vakanties.

De volgende ochtend scheen de zon en was het heerlijk weer. Op naar het wc-gebouw. Daar heb ik heel wat uurtjes tijdens onze trip doorgebracht. Tim is aan het oefenen met plassen op de wc en op de camping hadden ze aan leuke kinderruimte (kleine wc’s, lage wastafels en alles leuk aangekleed). Tim was er niet weg te slaan! Hij vond het zo leuk dat hij iedere vijf minuten aangaf te moeten plassen. Maar ook hierover zal ik niet klagen, want ik vind het super dat hij op de wc plast. Een volgende mijlpaal!

Op een camping komt het sociale aspect van het syndroom van Williams ook goed van pas. Je kunt immers iedereen de hele dag groeten. Dat deed Tim dan ook. Ook hierin een enorm verschil ten opzichte van vorig jaar, want hij liep nu zelf de hele camping over en speelde zelfs met andere kinderen! Heerlijk om te zien!

En het laatste verschil dat ik wil benoemen is het zwemmen. Vorig jaar was Tim echt bang voor een zwembad. Hij klampte zich helemaal aan me vast en oh wee als zijn haren nat werden… Nu sprong hij er letterlijk bijna in, ging onder de sproeiers en uiteindelijk was hij niet uit het kinderbad te krijgen. Hij zwom op zijn buik en rug, ging met zijn gezicht onder water, klom zelf in en uit het bad. We wisten niet wat we zagen! Dank aan het kinderdagverblijf die hem van zijn watervrees af hebben geholpen.

Ja, Tim is enorm vooruit gegaan. Dat werd me wel duidelijk tijdens deze trip. Het gaat echt super goed met hem. Ben benieuwd naar wat hij binnenkort weer allemaal bij zal leren. Feit is dat het leven met Tim echt geweldig is en hij ook enorm veel plezier heeft!

Deel deze blog met je vrienden!

6 thoughts on “Barbara: Wat een verschil!

  1. Beste Barabara,

    Wat een ontzettend bemoedigend verhaal over Tim en jullie ervaringen deze zomer, hartverwarmend!
    Heel veel succes en tot ziens.

  2. Wat fijn om te lezen over die Tim! Watervrees…ik had er ook zo een, maar als je dan jaren later terug kijkt… heerlijk als ze zich vrij kunnen bewegen. Op naar het volgende avontuur!
    Xx karen

  3. Dag Barbara,
    Ik ben even bij gaan lezen, want ik liep erg achter. Mooie verhalen schrijf je, ik kan me voorstellen hoe trots je bent op alle sprongetjes die Tim maakt en hoe jullie van hem genieten!
    Hopelijk bevalt je nieuwe baan ook goed! We zien elkaar vast weer eens..
    Liefs Elke van Gerwen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *