Barbara: Een jaar en heel veel stappen verder…

In de carnavalsvakantie zijn we met ons gezin een weekje gaan skiën in Tsjechië, net als vorig jaar. Maar wat een verschil! Ik vertelde eerder al dat Tim gewoon weigerde een sjaal, muts en handschoenen aan te doen. Hoe koud het ook was (min 15 vorig jaar), hij vertikte het. Hij zag gewoon blauw van de kou. Dit jaar ging dat wel even anders. Thuis had ik een skibroek voor hem gekocht, een blauwe met van die leuke bretels. En wat schetste mijn verbazing? Tim deed de broek aan en hield hem aan. Zo ook met zijn sneeuwlaarzen. Vorig jaar was het een waar drama zijn laarzen aan te doen en liep hij op zijn gewone schoenen door de sneeuw. Dit jaar deed hij zonder mopperen zijn laarzen aan en hield ze aan. Sterker nog, hij zou ze nu thuis het liefst nog dragen 😊 En ook zijn sjaal, muts en handschoenen vormden een vast onderdeel van zijn outfit. Wat een vooruitgang!

Dik aangekleed gingen we dus de eerste avond tijdens onze vakantie naar het restaurant. Er lag sneeuw en op sommige stukken wat ijs. Dapper liep Tim tussen zijn zus en mij in. Bij het eerste afstapje gleed hij uit. Oei, wat zou hij doen? Thuis weigert hij dan verder te lopen, maar dit keer was het anders. Wij lachten erom en al snel kon Tim er de lol ook wel van inzien. Hij merkte dat hij met zijn laarzen een beetje kon schuiven van links naar rechts, ook wel schaatsen genoemd. En toen had hij de smaak te pakken. Al schaatsend gleed Tim met ons mee en hij had de grootste lol. Ook nu dus weer een flinke stap vooruit!

En dan een lastig punt van met Tim op vakantie gaan: het eten! Omdat we met eigen auto waren, konden we gelukkig een vracht eten meenemen. Zo hadden we frikandellen en dertig pakjes chocomel bij ons. Dat zou wel goed komen. De eerste avond gingen we dus naar een restaurant. Normaal gesproken kook ik altijd voor Tim en neem dat dan mee, maar door de reis was dat even niet gelukt. We zouden het ter plaatse wel zien. Op de kaart stonden twee kindergerechten: spaghetti bolognese en kipschnitzel met aardappelpuree. Nu had Tim laatst voor het eerst kipnuggets gegeten en die lustte hij wel. Ik vertelde hem dat ze in het restaurant kipnuggets hadden, maar dat die iets groter waren dan thuis, omdat we in het buitenland waren. Toen zijn eten kwam, dacht ik even verkeerd te hebben besteld, want de schnitzel was zo groot dat hij aan beide kanten over zijn bord heen hing. Maar goed, dat was niet. De schnitzel in stukken gesneden en Tim at hem werkelijk tot het laatste stukje op. Die week volgden er nog vele schnitzels… En ook het uitproberen van nieuwe drankjes (ranja en chocomel hadden ze niet) was geen enkel probleem. Tim heeft de multivitaminedrank ontdekt. Ook hierin dus flinke stappen! En eerlijk is eerlijk, voor mij een grote geruststelling, want eten is toch wel een dingetje.

Ok, Tim kan niet skiën, durfde niet te rodelen, maar vond het wel heerlijk te gaan zwemmen en lekker in het vakantiehuis te spelen. Nu we thuis zijn, wil hij nog steeds terug naar het ‘vakansjiehuisj’. We hebben een heerlijke vakantie gehad en hebben genoten van Tim en zijn capriolen. En wie weet, als we volgend jaar weer gaan, maakt hij de stap naar het sleeën en skiën.

P.s.: Tim is niet het jongetje op de foto, maar wie weet in de toekomst… 😊

Tot de volgende,

 

Deel deze blog met je vrienden!

4 thoughts on “Barbara: Een jaar en heel veel stappen verder…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *