Barbara: Bord met de pijl…

Toen Tim klein was, ben ik een tijdje bang geweest dat hij niet zou leren praten. Hij brabbelde niet zoals andere kinderen doen en hij maakte sowieso maar weinig geluid. Uren heb ik met Tim bij de logopedie gezeten, maar ik merkte geen resultaat. Vaak kreeg ik te horen dat ik geduld moest hebben en ook op alle sites over het syndroom van Williams kwam ik tegen dat de spraak vaak pas laat op gang zou komen. Ik snapte en snap Tim volledig, maar anderen niet. Daar komt nu verandering in!

Sinds twee jaar zit Tim bij Lunetzorg en krijgt daar zowel logopedie als fysiotherapie. Op het gebied van fysiotherapie merkten we vrij snel vooruitgang. Tim leerde lopen, op een been staan, springen en zelfs fietsen. Qua spraak heeft het toch allemaal langer geduurd, ondanks het vele oefenen. Zowel zijn logopediste als ik hebben Nederlands met Gebaren gevolgd en gebruiken dit bij Tim. Ook de andere leidsters op het kinderdagverblijf praten met gebaren en dat werpt zijn vruchten af! Tim begint steeds meer te kletsen en is ook steeds duidelijker te verstaan. Tim kent zoveel woorden dat hij me iedere keer verrast. Echt leuk. Woorden die hij alleen maar heeft gehoord, komen nu vloeiend uit zijn mond. Wow!

Iedere morgen breng ik Tim naar school. We komen dan langs een drukke weg waarvan een weghelft is afgesloten. Dit wordt aangegeven door middel van een signaleringsbord. Tim noemde dit de eerste dag direct ‘bord met de pijl’. Heel duidelijk te verstaan gaf hij aan dat de weg dicht was en dat het bord met de pijl dat aangaf. Echt gaaf. Nu begint hij voortaan iedere dag bij de voordeur al over het ‘bord met de pijl’ en houdt dat vol totdat we er langs zijn gekomen. Dat is ongeveer een kwartier rijden. De hele tijd gaat het van ‘waar is het bord met de pijl?’, ‘bijna, bord met de pijl’, ‘bord met de pijl is rechtdoor’. Best vermoeiend, want hij houdt er gewoon niet mee op. Ook wel leuk, maar als we eenmaal het ‘bord met de pijl’ zijn gepasseerd past Tim zijn zinnetje aan naar ‘waar is het bord met de pijl nou gebleven?’ Dat houdt hij vervolgens nog een kwartier vol totdat we op school zijn. Vaak gaat hij daar tegen zijn juffen nog even verder.

Maar, ik kan er alleen maar om lachen. Het hoort bij Tim. Hij herhaalt alles altijd tot iedereen er klaar mee is. Ook dat is een kenmerk van Williams. Williams-kinderen kletsen letterlijk de oren van je hoofd. Tim dus ook. Favoriet blijft het woordje ‘daarna’. Ik vertel Tim altijd wat we op een dag gaan doen en hak dat in stukjes. Tim vult me steevast aan met de vraag ‘en daarna’. Na ongeveer twintig keer antwoord te hebben gegeven, was ik het een keer beu. Ik vroeg Tim wat hij bedoelde met daarna en hij zei eenvoudig ‘en daarna klaar’. Hij wilde gewoon een duidelijk plan hebben. Tegenwoordig laat ik hem altijd antwoord geven op wat hij bedoelt met ‘daarna’ en vrijwel altijd geeft Tim dan aan wat hij bedoelt. Een bevestiging dat hij zich echt bewust is van alles wat hij ziet en doet.

Tim gaat met sprongen vooruit. We willen binnenkort gaan bespreken of het mogelijk is dat Tim volgend jaar naar school gaat. Ook een belangrijke mijlpaal, waarover ik uiteraard meer zal vertellen.

Tot snel.

P.s.: even iets minder frequent geblogd. Ben een nieuwe baan begonnen en dat kost even heel veel tijd 🙂

Deel deze blog met je vrienden!

One thought on “Barbara: Bord met de pijl…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *